Bugünkü klasik gitarın biçimi on dokuzuncu yüzyılda yerleşmiştir. Süreç kademeli ilerlemiştir.
Çift telli düzenden tek telli düzene geçiş on sekizinci yüzyıl sonunda başlamıştır. Değişim ses berraklığı getirmiştir. Tek tel akordu da kolaylaştırmıştır.
Altıncı telin eklenmesiyle ses alanı belirgin biçimde genişlemiştir. Bas alanı derinleşmiştir.
Bu düzen bestecilere daha geniş bir yazı olanağı sunmuştur. Dağar hızla büyümüştür.
On dokuzuncu yüzyılın ilk yarısında gitar Avrupa'da yaygın bir salon çalgısı durumuna gelmiştir. Popülerlik artmıştır.
Bu dönemde gitar için yazılmış metotlar ve etüt kitapları yayımlanmıştır. Eğitim sistemleşmiştir. Metotlar bugün de kaynak olarak kullanılır.
Çalgı hem solo hem oda müziği dağarında kullanılmıştır. Kullanım çeşitlenmiştir.
Yüzyılın ikinci yarısında gövde ölçüleri büyütülmüş ve ses gücü artırılmıştır. Salon ihtiyacı belirleyici olmuştur. Ses gücü dinleyici sayısını belirlemiştir.
Yelpaze destek düzeni bu dönemde geliştirilmiş ve standart duruma gelmiştir. Yapı kalıcılaşmıştır.
Bu ölçüler bugün hâlâ kullanılmakta ve klasik gitarın temelini oluşturmaktadır. Değişim sınırlı kalmıştır. Ölçüler yapımcılar arasında yayılmıştır.
Derslerimizde çalgının gelişimi dağar dönemleriyle birlikte anlatılır.